תנ״ך
Tanaj (Biblia)
beneyisrael.com
Inicio
Portada
Apoyar
Biblioteca
Opciones de lectura
עברית
Fonética
Español
Taamim
Nikud
Letras
A−
100%
A+
Comentarios
Neviim · 1 Samuel
שמואל א יג
1 Samuel · Capítulo 13
23 versículos
22 comentarios
1
בֶּן־שָׁנָ֖ה שָׁא֣וּל בְּמָלְכ֑וֹ וּשְׁתֵּ֣י שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
Ben-shaná Shaul bemoljó ushetéi shanim malaj al-Yisrael
Tenía un año Shaul en el reinado, y reinó dos años sobre Israel.
2
וַיִּבְחַר־ל֨וֹ שָׁא֜וּל שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִים֮ מִיִּשְׂרָאֵל֒ וַיִּהְי֨וּ עִם־שָׁא֜וּל אַלְפַּ֗יִם בְּמִכְמָשׂ֙ וּבְהַ֣ר בֵּֽית־אֵ֔ל וְאֶ֗לֶף הָיוּ֙ עִם־י֣וֹנָתָ֔ן בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ין וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם שִׁלַּ֖ח אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃
Vayivjar-lo Shaul shelóshet alafim miyisra’el vayihyú im-Shaul alpáyim bemijmas uvehar beit-El ve’élef hayu im-yonatán begiv’at Binyamín veyéter ha’am shilaj ish le’ohalav
Escogió para sí Shaul tres mil hombres de Israel, de los cuales dos mil estaban con Shaul en Mijmás y en la región montañosa de Bet El, y mil estaban con Yonatán en Guibat Biniamín. Y al resto del pueblo los envió cada uno a su tienda.
3
וַיַּ֣ךְ יוֹנָתָ֗ן אֵ֣ת נְצִ֤יב פְּלִשְׁתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּגֶ֔בַע וַֽיִּשְׁמְע֖וּ פְּלִשְׁתִּ֑ים וְשָׁאוּל֩ תָּקַ֨ע בַּשּׁוֹפָ֤ר בְּכָל־הָאָ֙רֶץ֙ לֵאמֹ֔ר יִשְׁמְע֖וּ הָעִבְרִֽים׃
Vayaj yonatán et netsiv pelishtim asher begeva vayishmeú pelishtim veshaul taká bashofar bejol-ha’arets lemor yishmeú ha’ivrim
Y Yonatán derribó la guarnición de los Pelishtím que estaba en Gueba, y lo supieron los Pelishtím. Entonces Shaul tocó el shofar por toda la tierra diciendo: Oigan los hebreos.
4
וְכָל־יִשְׂרָאֵ֞ל שָׁמְע֣וּ לֵאמֹ֗ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ אֶת־נְצִ֣יב פְּלִשְׁתִּ֔ים וְגַם־נִבְאַשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּפְּלִשְׁתִּ֑ים וַיִּצָּעֲק֥וּ הָעָ֛ם אַחֲרֵ֥י שָׁא֖וּל הַגִּלְגָּֽל׃
Vejol-Yisrael shamú lemor hiká Shaul et-netsiv pelishtim vegam-niv’ash Yisrael bapelishtim vayitsa’akú ha’am ajaréi Shaul hagilgal
Y todo Israel oyó decir que Shaul había derribado la guarnición de los Pelishtím, y también que Israel se había hecho odioso ante los Pelishtím. Entonces el pueblo se reunió con Shaul en Guilgal.
5
וּפְלִשְׁתִּ֞ים נֶאֶסְפ֣וּ ׀ לְהִלָּחֵ֣ם עִם־יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף רֶ֙כֶב֙ וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ פָּרָשִׁ֔ים וְעָ֕ם כַּח֛וֹל אֲשֶׁ֥ר עַל־שְׂפַֽת־הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וַֽיַּעֲלוּ֙ וַיַּחֲנ֣וּ בְמִכְמָ֔שׂ קִדְמַ֖ת בֵּ֥ית אָֽוֶן׃
Ufelishtim ne’esfú lehilajem im-Yisrael sheloshim élef rejev veshéshet alafim parashim ve’am kajol asher al-sefat-hayam larov vaya’alu vayajanú vemijmás kidmat beit aven
Y los Pelishtím se reunieron para pelear contra Israel: treinta mil carros, seis mil hombres de a caballo y gente tan numerosa como la arena a la orilla del mar; y subieron y acamparon en Mijmás, al oriente de Bet Aven.
6
וְאִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֤ל רָאוּ֙ כִּ֣י צַר־ל֔וֹ כִּ֥י נִגַּ֖שׂ הָעָ֑ם וַיִּֽתְחַבְּא֣וּ הָעָ֗ם בַּמְּעָר֤וֹת וּבַֽחֲוָחִים֙ וּבַסְּלָעִ֔ים וּבַצְּרִחִ֖ים וּבַבֹּרֽוֹת׃
Ve’ish Yisrael rau ki tsar-lo ki nigás ha’am vayitjabeú ha’am bame’arot uvajavajim uvasela’im uvatserijim uvaborot
Y los hombres de Israel vieron que estaban en apuros, pues el pueblo se aproximaba, y se escondió el pueblo en cuevas, en matorrales, en peñascos, en sótanos y en fosos.
7
וְעִבְרִ֗ים עָֽבְרוּ֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶ֥רֶץ גָּ֖ד וְגִלְעָ֑ד וְשָׁאוּל֙ עוֹדֶ֣נּוּ בַגִּלְגָּ֔ל וְכָל־הָעָ֖ם חָרְד֥וּ אַחֲרָֽיו׃
Ve’ivrim avru et-hayardén erets Gad vegil’ad veshaul odenu vagilgal vejol-ha’am jardú ajarav
Y los hebreos pasaron el Jordán a la tierra de Gad y de Guilad. Pero Shaul estaba todavía en Guilgal, y todo el pueblo seguía detrás de él tembloroso.
8
וייחל [וַיּ֣וֹחֶל ׀] שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים לַמּוֹעֵד֙ אֲשֶׁ֣ר שְׁמוּאֵ֔ל וְלֹא־בָ֥א שְׁמוּאֵ֖ל הַגִּלְגָּ֑ל וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם מֵעָלָֽיו׃
Vayójel shiv’at yamim lamo’ed asher Shemuel velo-va Shemuel hagilgal vayafets ha’am me’alav
Y concluyeron los siete días, que Shmuel había señalado, pero Shmuel no había llegado a Guilgal, y el pueblo se le dispersaba.
9
וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הַגִּ֣שׁוּ אֵלַ֔י הָעֹלָ֖ה וְהַשְּׁלָמִ֑ים וַיַּ֖עַל הָעֹלָֽה׃
Vayómer Shaul hagishu elái ha’olá vehashelamim vayá’al ha’olá
Entonces Shaul dijo: Traedme el sacrificio y las ofrendas de paz. Y él brindó la ofrenda.
10
וַיְהִ֗י כְּכַלֹּתוֹ֙ לְהַעֲל֣וֹת הָעֹלָ֔ה וְהִנֵּ֥ה שְׁמוּאֵ֖ל בָּ֑א וַיֵּצֵ֥א שָׁא֛וּל לִקְרָאת֖וֹ לְבָרֲכֽוֹ׃
Vayhí kejaloto leha’alot ha’olá vehiné Shemuel ba vayetsé Shaul likrató levarjó
Y sucedió que mientras se preparaba para brindar la ofrenda, he aquí que Shmuel vino; y Shaul salió a su encuentro para saludarle.
11
וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֡וּל כִּֽי־רָאִיתִי֩ כִֽי־נָפַ֨ץ הָעָ֜ם מֵעָלַ֗י וְאַתָּה֙ לֹא־בָ֙אתָ֙ לְמוֹעֵ֣ד הַיָּמִ֔ים וּפְלִשְׁתִּ֖ים נֶאֱסָפִ֥ים מִכְמָֽשׂ׃
Vayómer Shemuel me asita vayómer Shaul ki-ra’iti ji-nafáts ha’am me’alái ve’ata lo-vata lemo’ed hayamim ufelishtim ne’esafim mijmás
Y le dijo Shmuel: ¿Qué has hecho? Y Shaul respondió: Como vi que el pueblo se me dispersaba y que tú no llegabas dentro del plazo señalado y que los Pelishtím estaban reunidos en Mijmás,
12
וָאֹמַ֗ר עַ֠תָּה יֵרְד֨וּ פְלִשְׁתִּ֤ים אֵלַי֙ הַגִּלְגָּ֔ל וּפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לֹ֣א חִלִּ֑יתִי וָֽאֶתְאַפַּ֔ק וָאַעֲלֶ֖ה הָעֹלָֽה׃ (ס)
Va’omar ata yerdú felishtim elai hagilgal ufenéi Adonai lo jiliti va’et’apak va’a’alé ha’olá
me dije: “Ahora los Pelishtím descenderán contra mí en Guilgal, y aun no he implorado el favor del Señor” Así que, me contuve, e hice la ofrenda.
13
וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל־שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ אֶת־מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה הֵכִ֨ין יְהוָ֧ה אֶת־מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־עוֹלָֽם׃
Vayómer Shemuel el-Shaul niskalta lo shamarta et-mitsvat Adonai Eloheja asher tsivaj ki atá hejín Adonai et-mamlajtejá el-Yisrael ad-olam
Y dijo Shmuel a Shaul: Has obrado neciamente; no has guardado el mandamiento que el Señor tu Dios te ordenó, pues ahora el Señor hubiera establecido tu reino sobre Israel para siempre.
14
וְעַתָּ֖ה מַמְלַכְתְּךָ֣ לֹא־תָק֑וּם בִּקֵּשׁ֩ יְהוָ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ כִּלְבָב֗וֹ וַיְצַוֵּ֨הוּ יְהוָ֤ה לְנָגִיד֙ עַל־עַמּ֔וֹ כִּ֚י לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֵ֥ת אֲשֶֽׁר־צִוְּךָ֖ יְהוָֽה׃ (פ)
Ve’atá mamlajtejá lo-takum bikesh Adonai lo ish kilvavó vaytsavehu Adonai lenagid al-amó ki lo shamarta et asher-tsivejá Adonai
Pero ahora tu reino no perdurará. El Señor ha buscado para sí un hombre conforme a Su corazón, y el Señor lo designó como príncipe sobre Su pueblo porque tú no guardaste lo que el Señor te ordenó.
15
וַיָּ֣קָם שְׁמוּאֵ֗ל וַיַּ֛עַל מִן־הַגִּלְגָּ֖ל גִּבְעַ֣ת בִּנְיָמִ֑ן וַיִּפְקֹ֣ד שָׁא֗וּל אֶת־הָעָם֙ הַנִּמְצְאִ֣ים עִמּ֔וֹ כְּשֵׁ֥שׁ מֵא֖וֹת אִֽישׁ׃
Vayákom Shemuel vayá’al min-hagilgal giv’at binyamín vayifkod Shaul et-ha’am hanimtse’im imó keshesh meot ish
Entonces Shmuel se levantó y subió de Guilgal a Guibat Biniamín. Y Shaul contó el pueblo que se hallaba con él, como seiscientos hombres.
16
וְשָׁא֞וּל וְיוֹנָתָ֣ן בְּנ֗וֹ וְהָעָם֙ הַנִּמְצָ֣א עִמָּ֔ם יֹשְׁבִ֖ים בְּגֶ֣בַע בִּנְיָמִ֑ן וּפְלִשְׁתִּ֖ים חָנ֥וּ בְמִכְמָֽשׂ׃
Veshaul veionatán benó veha’am hanimtsá imam yoshvim begeva binyamín ufelishtim janú vemijmás
Y Shaul, su hijo Yonatán y el pueblo que se hallaba con ellos, estaban situados en Gueba Biniamín, mientras los Pelishtím acampaban en Mijmás.
17
וַיֵּצֵ֧א הַמַּשְׁחִ֛ית מִמַּחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּ֖ים שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים הָרֹ֨אשׁ אֶחָ֥ד יִפְנֶ֛ה אֶל־דֶּ֥רֶךְ עָפְרָ֖ה אֶל־אֶ֥רֶץ שׁוּעָֽל׃
Vayetsé hamashjit mimajané felishtim sheloshá rashim harosh ejad yifné el-dérej ofrá el-erets shu’al
Y salieron los forajidos del campamento de los Pelishtím en tres columnas; una columna se dirige por el camino de Ofrá, a la tierra de los zorros,
18
וְהָרֹ֤אשׁ אֶחָד֙ יִפְנֶ֔ה דֶּ֖רֶךְ בֵּ֣ית חֹר֑וֹן וְהָרֹ֨אשׁ אֶחָ֤ד יִפְנֶה֙ דֶּ֣רֶךְ הַגְּב֔וּל הַנִּשְׁקָ֛ף עַל־גֵּ֥י הַצְּבֹעִ֖ים הַמִּדְבָּֽרָה׃ (ס)
Veharosh ejad yifné dérej beit jorón veharosh ejad yifne dérej hagevul hanishkaf al-gei hatsevo’im hamidbara
otra columna se dirige por el camino de Bet Jorón y la otra columna se dirige por el camino de la frontera que mira sobre el valle de Zeboim, hacia el desierto.
19
וְחָרָשׁ֙ לֹ֣א יִמָּצֵ֔א בְּכֹ֖ל אֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־אמר [אָמְר֣וּ] פְלִשְׁתִּ֔ים פֶּ֚ן יַעֲשׂ֣וּ הָעִבְרִ֔ים חֶ֖רֶב א֥וֹ חֲנִֽית׃
Vejarash lo yimatsé bejol erets Yisrael ki-amrú felishtim pen ya’asú ha’ivrim jérev o janit
En toda la tierra de Israel no podía hallarse ningún herrero, pues los Pelishtím decían: No sea que los hebreos hagan espadas o lanzas.
20
וַיֵּרְד֥וּ כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל הַפְּלִשְׁתִּ֑ים לִ֠לְטוֹשׁ אִ֣ישׁ אֶת־מַחֲרַשְׁתּ֤וֹ וְאֶת־אֵתוֹ֙ וְאֶת־קַרְדֻּמּ֔וֹ וְאֵ֖ת מַחֲרֵשָׁתֽוֹ׃
Vayerdú jol-Yisrael hapelishtim liltosh ish et-majarashtó ve’et-eto ve’et-kardumó ve’et majaresható
Y todo Israel tenía que descender a los Pelishtím, cada cual para afilar la reja de su arado, su azuela, su hacha o su aguijada.
21
וְֽהָיְתָ֞ה הַפְּצִ֣ירָה פִ֗ים לַמַּֽחֲרֵשֹׁת֙ וְלָ֣אֵתִ֔ים וְלִשְׁלֹ֥שׁ קִלְּשׁ֖וֹן וּלְהַקַּרְדֻּמִּ֑ים וּלְהַצִּ֖יב הַדָּרְבָֽן׃
Vehaytá hapetsira fim lamajareshot vela’etim velishlosh kileshón ulehakardumim ulehatsiv hadarván
El precio era dos tercios de siclo por las rejas de arado, las azuelas, las horquillas, las hachas, y para arreglar las aguijadas.
22
וְהָיָה֙ בְּי֣וֹם מִלְחֶ֔מֶת וְלֹ֨א נִמְצָ֜א חֶ֤רֶב וַחֲנִית֙ בְּיַ֣ד כָּל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֶת־שָׁא֖וּל וְאֶת־יוֹנָתָ֑ן וַתִּמָּצֵ֣א לְשָׁא֔וּל וּלְיוֹנָתָ֖ן בְּנֽוֹ׃
Vehaya beiom miljémet veló nimtsá jérev vajanit beyad kol-ha’am asher et-Shaul ve’et-yonatán vatimatsé leshaul uleionatán benó
Y sucedió que, en el día de la batalla, no había espada ni lanza en mano de ninguna de la gente que estaba con Shaul y Yonatán, pero sí las había en mano de Shaul y de su hijo Yonatán.
23
וַיֵּצֵא֙ מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים אֶֽל־מַעֲבַ֖ר מִכְמָֽשׂ׃ (ס)
Vayetse matsav pelishtim el-ma’avar mijmás
Y la guarnición de los Pelishtím salió hacia el paso de Mijmás.
1 Samuel
12
1 Samuel
14