תנ״ך
Tanaj (Biblia)
beneyisrael.com
Inicio
Portada
Apoyar
Biblioteca
Opciones de lectura
עברית
Fonética
Español
Taamim
Nikud
Letras
A−
100%
A+
Comentarios
Neviim · 2 Samuel
שמואל ב י
2 Samuel · Capítulo 10
19 versículos
0 comentarios
1
וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי־כֵ֔ן וַיָּ֕מָת מֶ֖לֶךְ בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וַיִּמְלֹ֛ךְ חָנ֥וּן בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃
Vayhi ajarei-jen vayámot mélej benéi Amón vayimloj janún benó tajtav
Sucedió después de esto que murió el rey de los hijos de Amón, y su hijo Janún reinó en su lugar.
2
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶעֱשֶׂה־חֶ֣סֶד ׀ עִם־חָנ֣וּן בֶּן־נָחָ֗שׁ כַּאֲשֶׁר֩ עָשָׂ֨ה אָבִ֤יו עִמָּדִי֙ חֶ֔סֶד וַיִּשְׁלַ֨ח דָּוִ֧ד לְנַחֲמ֛וֹ בְּיַד־עֲבָדָ֖יו אֶל־אָבִ֑יו וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַבְדֵ֣י דָוִ֔ד אֶ֖רֶץ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
Vayómer David e’ese-jésed im-janún ben-najash ka’asher asá aviv imadi jésed vayishlaj David lenajamó beyad-avadav el-aviv vayavou avdéi David erets benéi Amón
Y David dijo: obrare bondad con Janún, hijo de Najash, tal como su padre fue bondadoso conmigo. Envió, pues, David algunos de sus siervos para consolarlo por la muerte de su padre. Y llegaron los siervos de David a la tierra de Amón,
3
וַיֹּאמְרוּ֩ שָׂרֵ֨י בְנֵֽי־עַמּ֜וֹן אֶל־חָנ֣וּן אֲדֹֽנֵיהֶ֗ם הַֽמְכַבֵּ֨ד דָּוִ֤ד אֶת־אָבִ֙יךָ֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי־שָׁלַ֥ח לְךָ֖ מְנַֽחֲמִ֑ים הֲ֠לוֹא בַּעֲב֞וּר חֲק֤וֹר אֶת־הָעִיר֙ וּלְרַגְּלָ֣הּ וּלְהָפְכָ֔הּ שָׁלַ֥ח דָּוִ֛ד אֶת־עֲבָדָ֖יו אֵלֶֽיךָ׃
Vayomru saréi venei-Amón el-janún adoneihem hamjabed David et-avija be’eineja ki-shalaj lejá menajamim halo ba’avur jakor et-ha’ir uleragelah ulehofjah shalaj David et-avadav eleja
y dijeron los príncipes de Amón a Janún su señor: ¿Acaso crees tú que David está honrando a tu padre porque te ha enviado que te consuelen? Más bien te ha enviado David sus siervos para espiar la ciudad, y conquistarla
4
וַיִּקַּ֨ח חָנ֜וּן אֶת־עַבְדֵ֣י דָוִ֗ד וַיְגַלַּח֙ אֶת־חֲצִ֣י זְקָנָ֔ם וַיִּכְרֹ֧ת אֶת־מַדְוֵיהֶ֛ם בַּחֵ֖צִי עַ֣ד שְׁתֽוֹתֵיהֶ֑ם וַֽיְשַׁלְּחֵֽם׃
Vayikaj janún et-avdéi David vaygalaj et-jatsí zekanam vayijrot et-madveihem bajetsi ad shetoteihem vayshalejem
Entonces Janún tomó a los siervos de David, les rasuró la mitad de la barba, les cortó los vestidos por la mitad hasta las caderas, y los despidió.
5
וַיַּגִּ֤דוּ לְדָוִד֙ וַיִּשְׁלַ֣ח לִקְרָאתָ֔ם כִּֽי־הָי֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים נִכְלָמִ֣ים מְאֹ֑ד וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ שְׁב֣וּ בִֽירֵח֔וֹ עַד־יְצַמַּ֥ח זְקַנְכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּֽם׃
Vayagidu ledavid vayishlaj likratam ki-hayú ha’anashim nijlamim me’od vayómer hamelej shevú virejó ad-yetsamaj zekanjem veshavtem
Y le avisaron a David, y envió a encontrarlos, porque los hombres estaban sumamente avergonzados. Y el rey les dijo: Quedaos en Yerijó hasta que os crezca la barba, y después volved.
6
וַיִּרְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן כִּ֥י נִבְאֲשׁ֖וּ בְּדָוִ֑ד וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵֽי־עַמּ֡וֹן וַיִּשְׂכְּרוּ֩ אֶת־אֲרַ֨ם בֵּית־רְח֜וֹב וְאֶת־אֲרַ֣ם צוֹבָ֗א עֶשְׂרִ֥ים אֶ֙לֶף֙ רַגְלִ֔י וְאֶת־מֶ֤לֶךְ מַֽעֲכָה֙ אֶ֣לֶף אִ֔ישׁ וְאִ֣ישׁ ט֔וֹב שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף אִֽישׁ׃
Vayiru benéi Amón ki niv’ashú bedavid vayishlejú venei-Amón vayiskeru et-aram beit-rejov ve’et-aram tsová esrim elef raglí ve’et-mélej ma’aja élef ish ve’ish tov sheneim-asar élef ish
Al ver los hijos de Amón que se habían hecho odiosos a David, los hijos de Amón mandaron a tomar a sueldo a los arameos de Bet Rejob y a los arameos de Aram Tzoba, veinte mil soldados de a pie, y del rey de Maajá mil hombres, y de Ish Tob doce mil hombres.
7
וַיִּשְׁמַ֖ע דָּוִ֑ד וַיִּשְׁלַח֙ אֶת־יוֹאָ֔ב וְאֵ֥ת כָּל־הַצָּבָ֖א הַגִּבֹּרִֽים׃
Vayishmá David vayishlaj et-yo’av ve’et kol-hatsavá hagiborim
Cuando David se enteró, envió a Yoab y a todo el ejército de los valientes.
8
וַיֵּֽצְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיַּעַרְכ֥וּ מִלְחָמָ֖ה פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר וַאֲרַ֨ם צוֹבָ֤א וּרְחוֹב֙ וְאִֽישׁ־ט֣וֹב וּמַֽעֲכָ֔ה לְבַדָּ֖ם בַּשָּׂדֶֽה׃
Vayetsu benéi Amón vaya’arjú miljamá pétaj hashá’ar va’aram tsová urejov ve’ish-tov uma’ajá levadam basadé
Y los hijos de Amón salieron y se pusieron en orden de batalla a la entrada de la ciudad, mientras que los arameos de Aram Tzoba y de Rejob y los hombres de Ish Tob y de Maajá estaban solos en el campo.
9
וַיַּ֣רְא יוֹאָ֗ב כִּֽי־הָיְתָ֤ה אֵלָיו֙ פְּנֵ֣י הַמִּלְחָמָ֔ה מִפָּנִ֖ים וּמֵֽאָח֑וֹר וַיִּבְחַ֗ר מִכֹּל֙ בְּחוּרֵ֣י בישראל [יִשְׂרָאֵ֔ל] וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ לִקְרַ֥את אֲרָֽם׃
Vayar yo’av ki-haytá elav penéi hamiljamá mipanim ume’ajor vayivjar mikol bejuréi Yisrael vaya’aroj likrat aram
Viendo Yoab que se le presentaba batalla por el frente y por la retaguardia, escogió de entre todos los mejores hombres de Israel, y los puso en orden de batalla contra los arameos.
10
וְאֵת֙ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם נָתַ֕ן בְּיַ֖ד אַבְשַׁ֣י אָחִ֑יו וַֽיַּעֲרֹ֕ךְ לִקְרַ֖את בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
Ve’et yéter ha’am natán beyad avshái ajiv vaya’aroj likrat benéi Amón
Al resto del pueblo lo colocó al mando de Abishay, su hermano, y lo puso en orden de batalla contra los hijos de Amón.
11
וַיֹּ֗אמֶר אִם־תֶּחֱזַ֤ק אֲרָם֙ מִמֶּ֔נִּי וְהָיִ֥תָה לִּ֖י לִֽישׁוּעָ֑ה וְאִם־בְּנֵ֤י עַמּוֹן֙ יֶחֱזְק֣וּ מִמְּךָ֔ וְהָלַכְתִּ֖י לְהוֹשִׁ֥יעַֽ לָֽךְ׃
Vayómer im-tejezak aram mimeni vehayita li lishu’á ve’im-benéi Amón yejezkú mimejá vehalajtí lehoshía laj
Y dijo: Si los arameos nos superan entonces tú me ayudarás, y si los hijos de Amón os superan a ustedes, entonces vendré en tu ayuda.
12
חֲזַ֤ק וְנִתְחַזַּק֙ בְּעַד־עַמֵּ֔נוּ וּבְעַ֖ד עָרֵ֣י אֱלֹהֵ֑ינוּ וַֽיהוָ֔ה יַעֲשֶׂ֥ה הַטּ֖וֹב בְּעֵינָֽיו׃
Jazak venitjazak be’ad-amenu uve’ad aréi Eloheinu vaAdonai ya’asé hatov be’einav
Seamos fuertes y esforcémonos por nuestro pueblo y por las ciudades de nuestro Dios; y que el Señor haga lo que le parezca bien.
13
וַיִּגַּ֣שׁ יוֹאָ֗ב וְהָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר עִמּ֔וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה בַּֽאֲרָ֑ם וַיָּנֻ֖סוּ מִפָּנָֽיו׃
Vayigash yo’av veha’am asher imó lamiljamá ba’aram vayanusu mipanav
Entonces se acercó Yoab con el pueblo que estaba con él para pelear contra los arameos, y éstos huyeron delante de él.
14
וּבְנֵ֨י עַמּ֤וֹן רָאוּ֙ כִּי־נָ֣ס אֲרָ֔ם וַיָּנֻ֙סוּ֙ מִפְּנֵ֣י אֲבִישַׁ֔י וַיָּבֹ֖אוּ הָעִ֑יר וַיָּ֣שָׁב יוֹאָ֗ב מֵעַל֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיָּבֹ֖א יְרוּשָׁלִָֽם׃
Uvenéi Amón rau ki-nas aram vayanusu mipenéi avishái vayavóu ha’ir vayáshov yo’av me’al benéi Amón vayavó Yerushaláyim
Cuando los hijos de Amón vieron que los arameos huían, ellos también huyeron delante de Abishay y entraron en la ciudad. Entonces Yoab se volvió de pelear contra los hijos de Amón y vino a Jerusalem.
15
וַיַּ֣רְא אֲרָ֔ם כִּ֥י נִגַּ֖ף לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּאָסְפ֖וּ יָֽחַד׃
Vayar aram ki nigaf lifnéi Yisrael vaye’asfú yájad
Al ver los arameos que habían sido derrotados por Israel, volvieron a concentrarse.
16
וַיִּשְׁלַ֣ח הֲדַדְעֶ֗זֶר וַיֹּצֵ֤א אֶת־אֲרָם֙ אֲשֶׁר֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וַיָּבֹ֖אוּ חֵילָ֑ם וְשׁוֹבַ֛ךְ שַׂר־צְבָ֥א הֲדַדְעֶ֖זֶר לִפְנֵיהֶֽם׃
Vayishlaj hadad’ézer vayotsé et-aram asher me’éver hanahar vayavóu jeilam veshovaj sar-tsevá hadad’ézer lifneihem
Y Hadadezer mandó sacar a los arameos que estaban al otro lado del río y fueron a Jelam; y Shobaj, jefe del ejército de Hadadezer, iba al frente de ellos.
17
וַיֻּגַּ֣ד לְדָוִ֗ד (ס) וַיֶּאֱסֹ֤ף אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּעֲבֹ֣ר אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן וַיָּבֹ֖א חֵלָ֑אמָה וַיַּעַרְכ֤וּ אֲרָם֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וַיִּלָּחֲמ֖וּ עִמּֽוֹ׃
Vayugad ledavid vaye’esof et-kol-Yisrael vaya’avor et-hayardén vayavó jelama vaya’arjú aram likrat David vayilajamú imó
Y se dio aviso a David, y reunió a todo Israel, cruzó el Jordán y llegó a Jelam. Los arameos se pusieron en orden de batalla para enfrentarse a David, y pelearon contra él.
18
וַיָּ֣נָס אֲרָם֮ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיַּהֲרֹ֨ג דָּוִ֜ד מֵאֲרָ֗ם שְׁבַ֤ע מֵאוֹת֙ רֶ֔כֶב וְאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וְאֵ֨ת שׁוֹבַ֧ךְ שַׂר־צְבָא֛וֹ הִכָּ֖ה וַיָּ֥מָת שָֽׁם׃
Vayanos aram mipenéi Yisrael vayaharog David me’aram shevá meot réjev ve’arba’im élef parashim ve’et shovaj sar-tsevaó hiká vayámot sham
Y los arameos huyeron delante de Israel, y David mató a setecientos hombres de los arameos, y a cuarenta mil hombres de a caballo, e hirió a Shobaj, jefe de su ejército, y murió allí.
19
וַיִּרְא֨וּ כָֽל־הַמְּלָכִ֜ים עַבְדֵ֣י הֲדַדְעֶ֗זֶר כִּ֤י נִגְּפוּ֙ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּשְׁלִ֥מוּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּֽעַבְד֑וּם וַיִּֽרְא֣וּ אֲרָ֔ם לְהוֹשִׁ֥יעַ ע֖וֹד אֶת־בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃ (פ)
Vayirú jol-hamelajim avdéi hadad’ézer ki nigefu lifnéi Yisrael vayashlimu et-Yisrael vaya’avdum vayirú aram lehoshía od et-benéi Amón
Cuando todos los reyes, siervos de Hadadezer, vieron que habían sido derrotados por Israel, hicieron la paz con Israel y le sirvieron. Y temieron los arameos de volver a ayudar a los hijos de Amón.
2 Samuel
9
2 Samuel
11