תנ״ך
Tanaj (Biblia)
beneyisrael.com
Inicio
Portada
Apoyar
Biblioteca
Opciones de lectura
עברית
Fonética
Español
Taamim
Nikud
Letras
A−
100%
A+
Comentarios
Neviim · Ezequiel
יחזקאל כ
Ezequiel · Capítulo 20
44 versículos
0 comentarios
1
וַיְהִ֣י ׀ בַּשָּׁנָ֣ה הַשְּׁבִיעִ֗ית בַּֽחֲמִשִׁי֙ בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֔דֶשׁ בָּ֧אוּ אֲנָשִׁ֛ים מִזִּקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לִדְרֹ֣שׁ אֶת־יְהוָ֑ה וַיֵּשְׁב֖וּ לְפָנָֽי׃ (ס)
Vayhí bashaná hashevi’it bajamishi be’asor lajódesh bau anashim miziknéi Yisrael lidrosh et-Adonai vayeshvú lefanái
Y aconteció que en el año séptimo, en el mes quinto, al diez del mes, vinieron algunos de los ancianos de Israel para consultar al Señor, y se sentaron delante de mí.
2
וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
Vayhí devar-Adonai elái lemor
Entonces se me dirigió la palabra del Señor, diciendo:
3
בֶּן־אָדָ֗ם דַּבֵּ֞ר אֶת־זִקְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הֲלִדְרֹ֥שׁ אֹתִ֖י אַתֶּ֣ם בָּאִ֑ים חַי־אָ֙נִי֙ אִם־אִדָּרֵ֣שׁ לָכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
Ben-adam daber et-ziknéi Yisrael ve’amartá Alehem ko amar Adonai Adonai halidrosh otí atem ba’im jai-ani im-idaresh lajem ne’um Adonai Adonai
"Hijo del hombre, habla a los ancianos de Israel, y les dirás: Así dice el Señor Dios: ¿A consultarme venís? ¡Vivo Yo!, dice el Señor Dios, ¡que no Me dejaré consultar por vosotros!
4
הֲתִשְׁפֹּ֣ט אֹתָ֔ם הֲתִשְׁפּ֖וֹט בֶּן־אָדָ֑ם אֶת־תּוֹעֲבֹ֥ת אֲבוֹתָ֖ם הוֹדִיעֵֽם׃
Hatishpot otam hatishpot ben-adam et-to’avot avotam hodi’em
¿Quieres acaso juzgarlos, oh hijo del hombre? ¿Los quieres juzgar? Hazles, pues, conocer las abominaciones de sus padres,
5
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ בְּיוֹם֙ בָּחֳרִ֣י בְיִשְׂרָאֵ֔ל וָאֶשָּׂ֣א יָדִ֗י לְזֶ֙רַע֙ בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב וָאִוָּדַ֥ע לָהֶ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וָאֶשָּׂ֨א יָדִ֤י לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
Ve’amartá aleihem ko-amar Adonai Adonai beiom bojorí veyisra’el va’esá yadí lezera beit Yaakov va’ivadá lahem be’erets Mitsraim va’esá yadí lahem lemor aní Adonai Eloheijem
y les dirás: Así dice el Señor Dios: El día en que escogí a Israel, y alcé Mi mano jurando a la descendencia de la casa de Yaacov, cuando Me di a conocer a ellos en la tierra de Egipto, y les alcé Mi mano, diciendo: Yo soy el Señor, vuestro Dios,
6
בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא נָשָׂ֤אתִי יָדִי֙ לָהֶ֔ם לְהֽוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל־אֶ֜רֶץ אֲשֶׁר־תַּ֣רְתִּי לָהֶ֗ם זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ צְבִ֥י הִ֖יא לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת׃
Bayom hahú nasati yadi lahem lehotsi’am me’erets Mitsraim el-erets asher-tarti lahem zavat jalav udevash tseví hi lejol-ha’aratsot
en ese mismo día les alcé Mi mano, jurando sacarlos de la tierra de Egipto (y conducirlos) a tierra que Yo mismo había explorado para ellos, (tierra) que mana leche y miel, y es la más hermosa de todas las tierras.
7
וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֗ם אִ֣ישׁ שִׁקּוּצֵ֤י עֵינָיו֙ הַשְׁלִ֔יכוּ וּבְגִלּוּלֵ֥י מִצְרַ֖יִם אַל־תִּטַּמָּ֑אוּ אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
Va’omar Alehem ish shikutséi einav hashliju uvegiluléi Mitsraim al-titamáu aní Adonai Eloheijem
Y les dije: ¡Desechad cada uno sus cosas detestables de delante de sus ojos, y no os contaminéis con los ídolos de Egipto; (pues) Yo soy el Señor, vuestro Dios!
8
וַיַּמְרוּ־בִ֗י וְלֹ֤א אָבוּ֙ לִּשְׁמֹ֣עַ אֵלַ֔י אִ֣ישׁ אֶת־שִׁקּוּצֵ֤י עֵֽינֵיהֶם֙ לֹ֣א הִשְׁלִ֔יכוּ וְאֶת־גִּלּוּלֵ֥י מִצְרַ֖יִם לֹ֣א עָזָ֑בוּ וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֤וֹת אַפִּי֙ בָּהֶ֔ם בְּת֖וֹךְ אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
Vayamru-vi veló avu lishmóa elái ish et-shikutséi eineihem lo hishliju ve’et-giluléi Mitsraim lo azavu va’omar lishpoj jamatí aleihem lejalot api bahem betoje erets Mitsraim
Mas ellos se rebelaron contra Mí, y no quisieron escucharme; no desecharon cada uno sus cosas detestables de delante de sus ojos, y no abandonaron los ídolos de Egipto; de modo que pensaba derramar Mi indignación sobre ellos, para desahogar Mi ira en ellos, en medio de la tierra de Egipto.
9
וָאַ֙עַשׂ֙ לְמַ֣עַן שְׁמִ֔י לְבִלְתִּ֥י הֵחֵ֛ל לְעֵינֵ֥י הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר־הֵ֣מָּה בְתוֹכָ֑ם אֲשֶׁ֨ר נוֹדַ֤עְתִּי אֲלֵיהֶם֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם לְהוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
Va’a’as lema’an shemí leviltí hejel le’einéi hagoyim asher-hema vetojam asher nodati aleihem le’eineihem lehotsi’am me’erets Mitsraim
Pero Yo obré a causa de Mi Nombre, para que no fuese profanado a la vista de las naciones, en medio de quienes estaban, a vista de las cuales Me hice conocer, sacándoles de la tierra de Egipto.
10
וָאֽוֹצִיאֵ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וָאֲבִאֵ֖ם אֶל־הַמִּדְבָּֽר׃
Vaotsi’em me’erets Mitsraim va’avi’em el-hamidbar
Los saqué, pues, de la tierra de Egipto, y los traje al desierto,
11
וָאֶתֵּ֤ן לָהֶם֙ אֶת־חֻקּוֹתַ֔י וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֖י הוֹדַ֣עְתִּי אוֹתָ֑ם אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֥ה אוֹתָ֛ם הָאָדָ֖ם וָחַ֥י בָּהֶֽם׃
Va’etén lahem et-jukotái ve’et-mishpatái hodati otam asher ya’asé otam ha’adam vajái bahem
donde les di Mis estatutos, y les hice conocer Mis preceptos, en los cuales vivirá el hombre que los hiciere.
12
וְגַ֤ם אֶת־שַׁבְּתוֹתַי֙ נָתַ֣תִּי לָהֶ֔ם לִהְי֣וֹת לְא֔וֹת בֵּינִ֖י וּבֵֽינֵיהֶ֑ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃
Vegam et-shabetotai natati lahem lihyot leot beiní uveineihem ladá’at ki aní Adonai mekadesham
Y diles también Mis sábados, para que fuesen una señal entre Mí y ellos, a fin de que supiesen que Yo soy el Señor que los santifico.
13
וַיַּמְרוּ־בִ֨י בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֜ל בַּמִּדְבָּ֗ר בְּחֻקּוֹתַ֨י לֹא־הָלָ֜כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֗סוּ אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה אֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם וְאֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י חִלְּל֣וּ מְאֹ֑ד וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֨ךְ חֲמָתִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם בַּמִּדְבָּ֖ר לְכַלּוֹתָֽם׃
Vayamru-vi veit-Yisrael bamidbar bejukotái lo-halaju ve’et-mishpatái ma’asu asher ya’asé otam ha’adam vajái bahem ve’et-shabetotái jilelú me’od va’omar lishpoj jamatí aleihem bamidbar lejalotam
Pero se rebeló contra Mí la casa de Israel en el desierto; en Mis estatutos no anduvieron, sino que despreciaron Mis preceptos, en los cuales vivirá el hombre que los hiciere, y profanaron en gran manera Mis sábados, de modo que pensaba derramar Mi indignación sobre ellos en el desierto, para exterminarlos.
14
וָאֶעֱשֶׂ֖ה לְמַ֣עַן שְׁמִ֑י לְבִלְתִּ֤י הֵחֵל֙ לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁ֥ר הוֹצֵאתִ֖ים לְעֵינֵיהֶֽם׃
Va’e’esé lema’an shemí leviltí hejel le’einéi hagoyim asher hotsetim le’eineihem
Pero obré a causa de Mi Nombre, para que no fuese profanado a la vista de las naciones, ante cuyos ojos los había sacado.
15
וְגַם־אֲנִ֗י נָשָׂ֧אתִי יָדִ֛י לָהֶ֖ם בַּמִּדְבָּ֑ר לְבִלְתִּי֩ הָבִ֨יא אוֹתָ֜ם אֶל־הָאָ֣רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֗תִּי זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ צְבִ֥י הִ֖יא לְכָל־הָאֲרָצֽוֹת׃
Vegam-aní nasati yadí lahem bamidbar levilti haví otam el-ha’arets asher-natati zavat jalav udevash tseví hi lejol-ha’aratsot
También les alcé Mi mano en el desierto, jurando que no los traería a la tierra que (les) había dado, que mana leche y miel, que es la más hermosa de todas las tierras,
16
יַ֜עַן בְּמִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֗סוּ וְאֶת־חֻקּוֹתַי֙ לֹא־הָלְכ֣וּ בָהֶ֔ם וְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י חִלֵּ֑לוּ כִּ֛י אַחֲרֵ֥י גִלּוּלֵיהֶ֖ם לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ׃
Ya’an bemishpatái ma’asu ve’et-jukotai lo-haljú vahem ve’et-shabetotái jilelu ki ajaréi giluleihem libam holej
porque habían despreciado Mis juicios, y no anduvieron en Mis estatutos, y profanaron Mis sábados; pues que su corazón andaba tras de sus ídolos.
17
וַתָּ֧חָס עֵינִ֛י עֲלֵיהֶ֖ם מִֽשַּׁחֲתָ֑ם וְלֹֽא־עָשִׂ֧יתִי אוֹתָ֛ם כָּלָ֖ה בַּמִּדְבָּֽר׃
Vatajos einí aleihem mishajatam velo-asiti otam kalá bamidbar
Sin embargo, Mi ojo se compadeció de ellos, sin que Yo los destruyese; por lo cual no los exterminé en el desierto.
18
וָאֹמַ֤ר אֶל־בְּנֵיהֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בְּחוּקֵּ֤י אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ אַל־תֵּלֵ֔כוּ וְאֶת־מִשְׁפְּטֵיהֶ֖ם אַל־תִּשְׁמֹ֑רוּ וּבְגִלּוּלֵיהֶ֖ם אַל־תִּטַּמָּֽאוּ׃
Va’omar el-beneihem bamidbar bejukéi avoteijem al-teleju ve’et-mishpeteihem al-tishmoru uvegiluleihem al-titamáu
Entonces dije a sus hijos en el desierto: No andéis en los estatutos de vuestros padres, ni guardéis sus preceptos, ni os contaminéis con sus ídolos:
19
אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם בְּחֻקּוֹתַ֖י לֵ֑כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י שִׁמְר֖וּ וַעֲשׂ֥וּ אוֹתָֽם׃
Ani Adonai Eloheijem bejukotái leju ve’et-mishpatái shimrú va’asú otam
Yo soy el Señor, vuestro Dios; andad en Mis estatutos, y guardad Mis preceptos y hacedlos;
20
וְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י קַדֵּ֑שׁוּ וְהָי֤וּ לְאוֹת֙ בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיכֶ֔ם לָדַ֕עַת כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
Ve’et-shabetotái kadeshu vehayú leot beiní uveineijem ladá’at ki aní Adonai Eloheijem
y santificad Mis sábados, los cuales serán una señal entre Mí y vosotros, para que sepáis que Yo soy el Señor, vuestro Dios.
21
וַיַּמְרוּ־בִ֣י הַבָּנִ֗ים בְּחֻקּוֹתַ֣י לֹֽא־הָ֠לָכוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֨י לֹא־שָׁמְר֜וּ לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֗ם אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה אוֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם אֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י חִלֵּ֑לוּ וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֥וֹת אַפִּ֛י בָּ֖ם בַּמִּדְבָּֽר׃
Vayamru-vi habanim bejukotái lo-halaju ve’et-mishpatái lo-shamrú la’asot otam asher ya’asé otam ha’adam vajái bahem et-shabetotái jilelu va’omar lishpoj jamatí aleihem lejalot apí bam bamidbar
Mas los hijos también se rebelaron contra Mí; no anduvieron en Mis estatutos, ni guardaron Mis preceptos para hacerlos, en los cuales vivirá el hombre que los hiciere, y profanaron Mis sábados; de modo que pensaba derramar Mi indignación sobre ellos, para desahogar Mi ira en ellos en el desierto.
22
וַהֲשִׁבֹ֙תִי֙ אֶת־יָדִ֔י וָאַ֖עַשׂ לְמַ֣עַן שְׁמִ֑י לְבִלְתִּ֤י הֵחֵל֙ לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר־הוֹצֵ֥אתִי אוֹתָ֖ם לְעֵינֵיהֶֽם׃
Vahashivoti et-yadí va’a’as lema’an shemí leviltí hejel le’einéi hagoyim asher-hotseti otam le’eineihem
Pero aparté Mi mano, obrando a causa de Mi Nombre, para que no fuese profanado a la vista de las naciones delante de cuyos ojos los había Yo sacado.
23
גַּם־אֲנִ֗י נָשָׂ֧אתִי אֶת־יָדִ֛י לָהֶ֖ם בַּמִּדְבָּ֑ר לְהָפִ֤יץ אֹתָם֙ בַּגּוֹיִ֔ם וּלְזָר֥וֹת אוֹתָ֖ם בָּאֲרָצֽוֹת׃
Gam-aní nasati et-yadí lahem bamidbar lehafíts otam bagoyim ulezarot otam ba’aratsot
También les alcé Mi mano, en el desierto, jurando que los esparciría entre las naciones, y que los dispersaría entre las tierras,
24
יַ֜עַן מִשְׁפָּטַ֤י לֹֽא־עָשׂוּ֙ וְחֻקּוֹתַ֣י מָאָ֔סוּ וְאֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י חִלֵּ֑לוּ וְאַחֲרֵי֙ גִּלּוּלֵ֣י אֲבוֹתָ֔ם הָי֖וּ עֵינֵיהֶֽם׃
Ya’an mishpatái lo-asu vejukotái ma’asu ve’et-shabetotái jilelu ve’ajarei giluléi avotam hayú eineihem
por lo mismo que no cumplieron con Mis preceptos, sino que despreciaron Mis estatutos, y profanaron Mis sábados; pues que sus ojos ibán tras los ídolos de sus padres.
25
וְגַם־אֲנִי֙ נָתַ֣תִּי לָהֶ֔ם חֻקִּ֖ים לֹ֣א טוֹבִ֑ים וּמִ֨שְׁפָּטִ֔ים לֹ֥א יִֽחְי֖וּ בָּהֶֽם׃
Vegam-ani natati lahem jukim lo tovim umishpatim lo yijyú bahem
Y además, les he dejado andar en estatutos que no eran buenos, y en preceptos en los cuales no podrían vivir.
26
וָאֲטַמֵּ֤א אוֹתָם֙ בְּמַתְּנוֹתָ֔ם בְּהַעֲבִ֖יר כָּל־פֶּ֣טֶר רָ֑חַם לְמַ֣עַן אֲשִׁמֵּ֔ם לְמַ֙עַן֙ אֲשֶׁ֣ר יֵֽדְע֔וּ אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (ס)
Va’atamé otam bematenotam beha’avir kol-péter rájam lema’an ashimem lema’an asher yedú asher aní Adonai
Asimismo los he dejado contaminarse en sus mismos dones, cuando hacían pasar por el fuego a, todos los primer nacidos, para que Yo los desolase; a fin de que conociesen que Yo soy el Señor.
27
לָכֵ֞ן דַּבֵּ֨ר אֶל־בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ בֶּן־אָדָ֔ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה ע֗וֹד זֹ֚את גִּדְּפ֤וּ אוֹתִי֙ אֲב֣וֹתֵיכֶ֔ם בְּמַעֲלָ֥ם בִּ֖י מָֽעַל׃
Lajén daber el-beit Yisrael ben-adam ve’amartá aleihem ko amar Adonai Adonai od zot gidefú oti avoteijem bema’alam bi má’al
Por tanto, habla a la casa de Israel, oh hijo del hombre, y diles: Así dice el Señor Dios: En esto también vuestros padres Me han deshonrado, portándose deslealmente para conmigo;
28
וָאֲבִיאֵם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ אֶת־יָדִ֔י לָתֵ֥ת אוֹתָ֖הּ לָהֶ֑ם וַיִּרְאוּ֩ כָל־גִּבְעָ֨ה רָמָ֜ה וְכָל־עֵ֣ץ עָבֹ֗ת וַיִּזְבְּחוּ־שָׁ֤ם אֶת־זִבְחֵיהֶם֙ וַיִּתְּנוּ־שָׁם֙ כַּ֣עַס קָרְבָּנָ֔ם וַיָּשִׂ֣ימוּ שָׁ֗ם רֵ֚יחַ נִיח֣וֹחֵיהֶ֔ם וַיַּסִּ֥יכוּ שָׁ֖ם אֶת־נִסְכֵּיהֶֽם׃
Va’avi’em el-ha’arets asher nasati et-yadí latet otah lahem vayiru jol-giv’á ramá vejol-ets avot vayizbeju-sham et-zivjeihem vayitenu-sham ka’as korbanam vayasimu sham reiaj nijojeihem vayasiju sham et-niskeihem
Pues Yo los traje a la tierra que había jurado darles; mas cuando pusieron los ojos en todo collado alto, y en todo árbol frondoso, ofrecieron allí sus sacrificios, y presentaron allí su ofrenda para provocarMe a ira, y pusieron allí sus olores gratos, y derramaron allí sus libaciones.
29
וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֔ם מָ֣ה הַבָּמָ֔ה אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם הַבָּאִ֖ים שָׁ֑ם וַיִּקָּרֵ֤א שְׁמָהּ֙ בָּמָ֔ה עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
Va’omar Alehem ma habamá asher-atem haba’im sham vayikaré shemah bamá ad hayom hazé
Entonces les dije: ¿Qué cosa es el alto adonde vosotros os llegáis? Y ha sido llamado el Alto hasta el día de hoy.
30
לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר ׀ אֶל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הַבְּדֶ֥רֶךְ אֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם אַתֶּ֣ם נִטְמְאִ֑ים וְאַחֲרֵ֥י שִׁקּוּצֵיהֶ֖ם אַתֶּ֥ם זֹנִֽים׃
Lajén emor el-beit Yisrael ko amar Adonai Adonai habedérej avoteijem atem nitme’im ve’ajaréi shikutseihem atem zonim
Por tanto, di a la casa de Israel: Así dice el Señor Dios: ¿Conque vosotros os contamináis en el proceder de vuestros padres, y seguís fornicando tras sus cosas detestables?
31
וּבִשְׂאֵ֣ת מַתְּנֹֽתֵיכֶ֡ם בְּֽהַעֲבִיר֩ בְּנֵיכֶ֨ם בָּאֵ֜שׁ אַתֶּם֩ נִטְמְאִ֤֨ים לְכָל־גִּלּֽוּלֵיכֶם֙ עַד־הַיּ֔וֹם וַאֲנִ֛י אִדָּרֵ֥שׁ לָכֶ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל חַי־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם־אִדָּרֵ֖שׁ לָכֶֽם׃
Uvis’et matenoteijem beha’avir beneijem ba’esh atem nitme’im lejol-giluleijem ad-hayom va’aní idaresh lajem beit Yisrael jai-ani ne’um Adonai Adonai im-idaresh lajem
Y en la ofrenda de vuestros dones, en hacer pasar a vuestros hijos por el fuego, os estáis contaminando con todos vuestros ídolos hasta este día; ¿y he de dejarme consultar por vosotros, oh casa de Israel? ¡Vivo Yo!, dice el Señor Dios, que no Me dejaré consultar por vosotros.
32
וְהָֽעֹלָה֙ עַל־ר֣וּחֲכֶ֔ם הָי֖וֹ לֹ֣א תִֽהְיֶ֑ה אֲשֶׁ֣ר ׀ אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֗ים נִֽהְיֶ֤ה כַגּוֹיִם֙ כְּמִשְׁפְּח֣וֹת הָאֲרָצ֔וֹת לְשָׁרֵ֖ת עֵ֥ץ וָאָֽבֶן׃
Veha’ola al-rujajem hayó lo tihyé asher atem omrim nihyé jagoyim kemishpejot ha’aratsot lesharet ets va’aven
No sucederá, empero, de ninguna manera el pensamiento que surge en vuestra mente, cuando decís: Nosotros seremos como las (otras) naciones, como las (demás) familias de las tierras, sirviendo a palo y a piedra.
33
חַי־אָ֕נִי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה אִם־לֹ֠א בְּיָ֨ד חֲזָקָ֜ה וּבִזְר֧וֹעַ נְטוּיָ֛ה וּבְחֵמָ֥ה שְׁפוּכָ֖ה אֶמְל֥וֹךְ עֲלֵיכֶֽם׃
Jai-ani ne’um Adonai Adonai im-lo beyad jazaká uvizróa netuyá uvejemá shefujá emloje aleijem
¡Vivo Yo!, dice el Señor Dios, que con mano fuerte, y con brazo extendido, y con indignación derramada, Yo mismo reinaré sobre vosotros.
34
וְהוֹצֵאתִ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְקִבַּצְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נְפוֹצֹתֶ֖ם בָּ֑ם בְּיָ֤ד חֲזָקָה֙ וּבִזְר֣וֹעַ נְטוּיָ֔ה וּבְחֵמָ֖ה שְׁפוּכָֽה׃
Vehotsetí etjem min-ha’amim vekibatstí etjem min-ha’aratsot asher nefotsotem bam beyad jazaka uvizróa netuyá uvejemá shefujá
Pues Yo os sacaré de entre los pueblos, y os congregaré de entre las tierras, en donde habéis sido dispersados, con mano fuerte, y con brazo extendido, y con indignación derramada;
35
וְהֵבֵאתִ֣י אֶתְכֶ֔ם אֶל־מִדְבַּ֖ר הָֽעַמִּ֑ים וְנִשְׁפַּטְתִּ֤י אִתְּכֶם֙ שָׁ֔ם פָּנִ֖ים אֶל־פָּנִֽים׃
Vehevetí etjem el-midbar ha’amim venishpattí itejem sham panim el-panim
y os traeré al desierto de los pueblos, y allí entraré en juicio con vosotros cara a cara.
36
כַּאֲשֶׁ֤ר נִשְׁפַּ֙טְתִּי֙ אֶת־אֲב֣וֹתֵיכֶ֔ם בְּמִדְבַּ֖ר אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם כֵּ֚ן אִשָּׁפֵ֣ט אִתְּכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
Ka’asher nishpatti et-avoteijem bemidbar erets Mitsraim ken ishafet itejem ne’um Adonai Adonai
Conforme entré en juicio con vuestros padres en el desierto de la tierra de Egipto, así entraré en juicio con vosotros, dice el Señor Dios.
37
וְהַעֲבַרְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם תַּ֣חַת הַשָּׁ֑בֶט וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם בְּמָסֹ֥רֶת הַבְּרִֽית׃
Veha’avartí etjem tájat hashávet vehevetí etjem bemasóret haberit
Y os haré pasar debajo de la vara, y os haré entrar en los vínculos del pacto.
38
וּבָרוֹתִ֣י מִכֶּ֗ם הַמֹּרְדִ֤ים וְהַפּֽוֹשְׁעִים֙ בִּ֔י מֵאֶ֤רֶץ מְגֽוּרֵיהֶם֙ אוֹצִ֣יא אוֹתָ֔ם וְאֶל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יָב֑וֹא וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
Uvarotí mikem hamordim vehaposhe’im bi me’erets megureihem otsí otam ve’el-admat Yisrael lo yavó vidatem ki-aní Adonai
Y recogeré de entre vosotros a los rebeldes, los que se rebelan contra Mí; los sacaré de la tierra de sus peregrinaciones, mas no entrarán en la tierra de Israel, y conoceréis que Yo soy el Señor.
39
וְאַתֶּ֨ם בֵּֽית־יִשְׂרָאֵ֜ל כֹּֽה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה אִ֤ישׁ גִּלּוּלָיו֙ לְכ֣וּ עֲבֹ֔דוּ וְאַחַ֕ר אִם־אֵינְכֶ֖ם שֹׁמְעִ֣ים אֵלָ֑י וְאֶת־שֵׁ֤ם קָדְשִׁי֙ לֹ֣א תְחַלְּלוּ־ע֔וֹד בְּמַתְּנֽוֹתֵיכֶ֖ם וּבְגִלּוּלֵיכֶֽם׃
Ve’atem beit-Yisrael ko-amar Adonai Adonai ish gilulav lejú avodu ve’ajar im-einjem shom’im elái ve’et-shem kodshi lo tejalelu-od bematenoteijem uvegiluleijem
Mas en cuanto a vosotros, oh casa de Israel, así dice el Señor Dios: ¡Id, servid cada uno a sus ídolos, y en lo venidero también, si no queréis obedecerme a Mí, pero no contaminéis más Mi santo Nombre con vuestros dones y con vuestros ídolos!
40
כִּ֣י בְהַר־קָדְשִׁ֞י בְּהַ֣ר ׀ מְר֣וֹם יִשְׂרָאֵ֗ל נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה שָׁ֣ם יַעַבְדֻ֜נִי כָּל־בֵּ֧ית יִשְׂרָאֵ֛ל כֻּלֹּ֖ה בָּאָ֑רֶץ שָׁ֣ם אֶרְצֵ֔ם וְשָׁ֞ם אֶדְר֣וֹשׁ אֶת־תְּרוּמֹֽתֵיכֶ֗ם וְאֶת־רֵאשִׁ֛ית מַשְׂאוֹתֵיכֶ֖ם בְּכָל־קָדְשֵׁיכֶֽם׃
Ki vehar-kodshí behar merom Yisrael ne’um Adonai Adonai sham ya’avduni kol-beit Yisrael kuló ba’arets sham ertsem vesham edrosh et-terumoteijem ve’et-reshit masoteijem bejol-kodsheijem
Porque en Mi santo monte, en el monte excelso de Israel, dice el Señor Dios, allí Me servirá toda la casa de Israel, todos ellos juntos en la tierra; allí los aceptaré, y allí demandaré vuestras ofrendas alzadas, y las más excelentes de vuestras oblaciones, con todas vuestras cosas santas.
41
בְּרֵ֣יחַ נִיחֹחַ֮ אֶרְצֶ֣ה אֶתְכֶם֒ בְּהוֹצִיאִ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְקִבַּצְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נְפֹצֹתֶ֖ם בָּ֑ם וְנִקְדַּשְׁתִּ֥י בָכֶ֖ם לְעֵינֵ֥י הַגּוֹיִֽם׃
Bereiaj nijoaj ertsé etjem behotsi’í etjem min-ha’amim vekibatstí etjem min-ha’aratsot asher nefotsotem bam venikdashtí vajem le’einéi hagoyim
Con el olor grato (de vuestras ofrendas) os aceptaré, cuando os haya sacado de entre las naciones, y os haya congregado de entre las tierras, en donde habéis sido dispersados, y seré santificado en vosotros a la vista de las naciones.
42
וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בַּהֲבִיאִ֥י אֶתְכֶ֖ם אֶל־אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָשָׂ֙אתִי֙ אֶת־יָדִ֔י לָתֵ֥ת אוֹתָ֖הּ לַאֲבֽוֹתֵיכֶֽם׃
Vidatem ki-aní Adonai bahavi’í etjem el-admat Yisrael el-ha’arets asher nasati et-yadí latet otah la’avoteijem
Y conoceréis que Yo soy el Señor, cuando os haya traído al suelo de Israel, a la tierra que alcé Mi mano, jurando que la daría a vuestros padres.
43
וּזְכַרְתֶּם־שָׁ֗ם אֶת־דַּרְכֵיכֶם֙ וְאֵת֙ כָּל־עֲלִיל֣וֹתֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר נִטְמֵאתֶ֖ם בָּ֑ם וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם בְּכָל־רָעוֹתֵיכֶ֖ם אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶֽם׃
Uzejartem-sham et-darjeijem ve’et kol-aliloteijem asher nitmetem bam unekototem bifneijem bejol-raoteijem asher asitem
Y os acordaréis allí de vuestros caminos, y de todas vuestras obras, con las que os habéis contaminado, y os aborreceréis a vosotros mismos, a causa de todas vuestras maldades que habéis cometido.
44
וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בַּעֲשׂוֹתִ֥י אִתְּכֶ֖ם לְמַ֣עַן שְׁמִ֑י לֹא֩ כְדַרְכֵיכֶ֨ם הָרָעִ֜ים וְכַעֲלִילֽוֹתֵיכֶ֤ם הַנִּשְׁחָתוֹת֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ (פ)
Vidatem ki-aní Adonai ba’asotí itejem lema’an shemí lo jedarjeijem hara’im veja’aliloteijem hanishjatot beit Yisrael ne’um Adonai Adonai
Y conoceréis que Yo soy el Señor, cuando obre con vosotros en gracia de Mi Nombre; no conforme a vuestros caminos malos, ni conforme a vuestras obras corrompidas, oh casa de Israel, dice el Señor Dios."
Ezequiel
19
Ezequiel
21