Jumash
Bereshit
Shemot
Vaikra
Bamidbar
Devarim
Opciones de lectura
עברית
Fonética
Español
Taamim
Nikud
Letras
A−
100%
A+
Portada
Apoyar
beneyisrael.com
Inicio
Bereshit · Génesis
Capítulo 50
Parashá
Vají
26 versículos
12 comentarios
1
וַיִּפֹּ֥ל יוֹסֵ֖ף עַל־פְּנֵ֣י אָבִ֑יו וַיֵּ֥בְךְּ עָלָ֖יו וַיִּשַּׁק־לֽוֹ׃
Vayipol Yosef al-penéi aviv vayevke alav vayishak-lo
Se echó Iosef sobre el rostro de su padre, lloró sobre él y le besó.
2
וַיְצַ֨ו יוֹסֵ֤ף אֶת־עֲבָדָיו֙ אֶת־הָרֹ֣פְאִ֔ים לַחֲנֹ֖ט אֶת־אָבִ֑יו וַיַּחַנְט֥וּ הָרֹפְאִ֖ים אֶת־יִשְׂרָאֵֽל׃
Vaytsav Yosef et-avadav et-harof’im lajanot et-aviv vayajantú harof’im et-Yisrael
Ordenó Iosef a sus servidores, a los médicos, embalsamar a su padre y embalsamaron los médicos a Israel.
3
וַיִּמְלְאוּ־לוֹ֙ אַרְבָּעִ֣ים י֔וֹם כִּ֛י כֵּ֥ן יִמְלְא֖וּ יְמֵ֣י הַחֲנֻטִ֑ים וַיִּבְכּ֥וּ אֹת֛וֹ מִצְרַ֖יִם שִׁבְעִ֥ים יֽוֹם׃
Vayimleu-lo arba’im yom ki ken yimleú yeméi hajanutim vayivkú otó Mitsraim shiv’im yom
Cumpliéronse para él cuarenta días pues así solían llegar a su término los días de los embalsamados y lo lloraron los Egipcios, setenta días.
4
וַיַּֽעַבְרוּ֙ יְמֵ֣י בְכִית֔וֹ וַיְדַבֵּ֣ר יוֹסֵ֔ף אֶל־בֵּ֥ית פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם דַּבְּרוּ־נָ֕א בְּאׇזְנֵ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹֽר׃
Vaya’avru yeméi vejitó vaydaber Yosef el-beit par’ó lemor im-na matsati jen be’eineijem daberu-na be’oznéi far’ó lemor
Transcurrieron los días del lloro por él y habló Iosef a la corte de Parhó diciendo: Ahora, si he hallado gracia en vuestros ojos, hablad por favor a oídos de Parhó, diciendo:
5
אָבִ֞י הִשְׁבִּיעַ֣נִי לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ מֵת֒ בְּקִבְרִ֗י אֲשֶׁ֨ר כָּרִ֤יתִי לִי֙ בְּאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן שָׁ֖מָּה תִּקְבְּרֵ֑נִי וְעַתָּ֗ה אֶֽעֱלֶה־נָּ֛א וְאֶקְבְּרָ֥ה אֶת־אָבִ֖י וְאָשֽׁוּבָה׃
Aví hishbi’ani lemor hiné anoji met bekivrí asher kariti li be’erets Kena’an shama tikbereni ve’atá e’ele-na ve’ekberá et-aví ve’ashuva
Mi padre me había juramentado diciendo: He aquí que yo voy a morir; en mi sepultura que yo he cavado para mí en la tierra de Quenahan - allí habrás de sepultarme. Ahora pueda yo ascender, por favor, a sepultar a mi padre y retornaré.
6
וַיֹּ֖אמֶר פַּרְעֹ֑ה עֲלֵ֛ה וּקְבֹ֥ר אֶת־אָבִ֖יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר הִשְׁבִּיעֶֽךָ׃
Vayómer par’ó alé ukevor et-avija ka’asher hishbi’eja
Dijo Parhó: Asciende y sepulta a tu padre, como él te había juramentado.
7
וַיַּ֥עַל יוֹסֵ֖ף לִקְבֹּ֣ר אֶת־אָבִ֑יו וַיַּֽעֲל֨וּ אִתּ֜וֹ כׇּל־עַבְדֵ֤י פַרְעֹה֙ זִקְנֵ֣י בֵית֔וֹ וְכֹ֖ל זִקְנֵ֥י אֶֽרֶץ־מִצְרָֽיִם׃
Vayá’al Yosef likbor et-aviv vaya’alú itó kol-avdéi far’o ziknéi veitó vejol ziknéi erets-Mitsraim
Ascendió Iosef para sepultar a su padre y ascendieron con él todos los servidores de Parhó; los dignatarios de su corte y todos los dignatarios de la tierra de Egipto.
8
וְכֹל֙ בֵּ֣ית יוֹסֵ֔ף וְאֶחָ֖יו וּבֵ֣ית אָבִ֑יו רַ֗ק טַפָּם֙ וְצֹאנָ֣ם וּבְקָרָ֔ם עָזְב֖וּ בְּאֶ֥רֶץ גֹּֽשֶׁן׃
Vejol beit Yosef ve’ejav uveit aviv rak tapam vetsonam uvekaram azvú be’erets goshen
Y toda la casa de Iosef y sus hermanos y la casa de su padre; solamente sus infantes, sus ovejas y sus vacunos dejaron en la comarca de Goshen.
9
וַיַּ֣עַל עִמּ֔וֹ גַּם־רֶ֖כֶב גַּם־פָּרָשִׁ֑ים וַיְהִ֥י הַֽמַּחֲנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד׃
Vayá’al imó gam-réjev gam-parashim vayhí hamajané kaved me’od
Ascendió con él también carros y jinetes y resultó el cortejo muy nutrido.
10
וַיָּבֹ֜אוּ עַד־גֹּ֣רֶן הָאָטָ֗ד אֲשֶׁר֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּ֨סְפְּדוּ־שָׁ֔ם מִסְפֵּ֛ד גָּד֥וֹל וְכָבֵ֖ד מְאֹ֑ד וַיַּ֧עַשׂ לְאָבִ֛יו אֵ֖בֶל שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים׃
Vayavóu ad-goren ha’atad asher be’éver hayardén vayíspedu-sham misped gadol vejaved me’od vaya’as le’aviv ével shiv’at yamim
Vinieron hasta Goren-Ha-Atad, sita allende el Iardén y endecharon allí endecha magna y muy solemne e hizo para su padre un duelo de siete días.
11
וַיַּ֡רְא יוֹשֵׁב֩ הָאָ֨רֶץ הַֽכְּנַעֲנִ֜י אֶת־הָאֵ֗בֶל בְּגֹ֙רֶן֙ הָֽאָטָ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵֽבֶל־כָּבֵ֥ד זֶ֖ה לְמִצְרָ֑יִם עַל־כֵּ֞ן קָרָ֤א שְׁמָהּ֙ אָבֵ֣ל מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּֽן׃
Vayar yoshev ha’arets hakena’aní et-ha’ével begoren ha’atad vayomrú evel-kaved ze lemitsráyim al-ken kará shemah avel Mitsraim asher be’éver hayardén
Vieron los habitantes de la tierra - los Quenahanim el duelo en Goren-Ha-Atad y dijeron: Duelo solemne es éste para Egipto. Por ello llamó su nombre: AveI-Mitsraim¹ que esta sita allende el Iardén. ¹ Dueto para Egipto.
12
וַיַּעֲשׂ֥וּ בָנָ֖יו ל֑וֹ כֵּ֖ן כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּֽם׃
Vaya’asú vanav lo ken ka’asher tsivam
Hicieron sus hijos a él así como les había encomendado:
13
וַיִּשְׂא֨וּ אֹת֤וֹ בָנָיו֙ אַ֣רְצָה כְּנַ֔עַן וַיִּקְבְּר֣וּ אֹת֔וֹ בִּמְעָרַ֖ת שְׂדֵ֣ה הַמַּכְפֵּלָ֑ה אֲשֶׁ֣ר קָנָה֩ אַבְרָהָ֨ם אֶת־הַשָּׂדֶ֜ה לַאֲחֻזַּת־קֶ֗בֶר מֵאֵ֛ת עֶפְרֹ֥ן הַחִתִּ֖י עַל־פְּנֵ֥י מַמְרֵֽא׃
Vayisú otó vanav artsa Kena’an vayikberú otó bim’arat sedé hamajpelá asher kana Avraham et-hasadé la’ajuzat-kéver me’et efrón hajití al-penéi mamré
Le portaron sus hijos a la tierra de Quenahan y le sepultaron en la cueva del campo de Majpeláh donde había adquirido Abraham el campo para posesión y sepultura, de Hefrón, el Hití, sita frente a Mamré.
14
וַיָּ֨שׇׁב יוֹסֵ֤ף מִצְרַ֙יְמָה֙ ה֣וּא וְאֶחָ֔יו וְכׇל־הָעֹלִ֥ים אִתּ֖וֹ לִקְבֹּ֣ר אֶת־אָבִ֑יו אַחֲרֵ֖י קׇבְר֥וֹ אֶת־אָבִֽיו׃
Vayáshov Yosef mitsrayma hu ve’ejav vejol-ha’olim itó likbor et-aviv ajaréi kovró et-aviv
Retornó Iosef a Egipto él y sus hermanos y todos los que habían ascendido con él para sepultar a su padre después de sepultar él, a su padre.
15
וַיִּרְא֤וּ אֲחֵֽי־יוֹסֵף֙ כִּי־מֵ֣ת אֲבִיהֶ֔ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ ל֥וּ יִשְׂטְמֵ֖נוּ יוֹסֵ֑ף וְהָשֵׁ֤ב יָשִׁיב֙ לָ֔נוּ אֵ֚ת כׇּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר גָּמַ֖לְנוּ אֹתֽוֹ׃
Vayirú ajei-Yosef ki-met avihem vayomrú lu yistemenu Yosef vehashev yashiv lanu et kol-hara’á asher gamalnu otó
Vieron los hermanos de Iosef que había muerto el padre de ellos y dijeron: Quizás nos guarde rencor Iosef y devolver haya de devolver a nosotros todo el mal que hicimos para con él.
16
וַיְצַוּ֕וּ אֶל־יוֹסֵ֖ף לֵאמֹ֑ר אָבִ֣יךָ צִוָּ֔ה לִפְנֵ֥י מוֹת֖וֹ לֵאמֹֽר׃
Vaytsavú el-Yosef lemor avija tsivá lifnéi motó lemor
Mandaron decir a Iosef: Tu padre había encomendado antes de su deceso diciendo:
17
כֹּֽה־תֹאמְר֣וּ לְיוֹסֵ֗ף אָ֣נָּ֡א שָׂ֣א נָ֠א פֶּ֣שַׁע אַחֶ֤יךָ וְחַטָּאתָם֙ כִּי־רָעָ֣ה גְמָל֔וּךָ וְעַתָּה֙ שָׂ֣א נָ֔א לְפֶ֥שַׁע עַבְדֵ֖י אֱלֹהֵ֣י אָבִ֑יךָ וַיֵּ֥בְךְּ יוֹסֵ֖ף בְּדַבְּרָ֥ם אֵלָֽיו׃
Ko-tomrú leiosef aná sa na pesha ajeja vejatatam ki-ra’á gemaluja ve’ata sa na lefesha avdéi Elohéi avija vayevke Yosef bedaberam elav
Así habréis de decir a Iosef: Ruégote, absuelve por favor la rebeldía de tus hermanos y su pecado, ya que mal han hecho para contigo. Y ahora, absuelve, por favor, la rebeldía de los servidores del D’s de tu padre, empero lloró Iosef cuando hablaron con él.
18
וַיֵּלְכוּ֙ גַּם־אֶחָ֔יו וַֽיִּפְּל֖וּ לְפָנָ֑יו וַיֹּ֣אמְר֔וּ הִנֶּ֥נּֽוּ לְךָ֖ לַעֲבָדִֽים׃
Vayelju gam-ejav vayipelú lefanav vayomrú hinenu lejá la’avadim
Fueron sus hermanos también y se postraron ante él y dijeron: Henos aquí para ti como esclavos.
Aliá · Séptima
19
וַיֹּ֧אמֶר אֲלֵהֶ֛ם יוֹסֵ֖ף אַל־תִּירָ֑אוּ כִּ֛י הֲתַ֥חַת אֱלֹהִ֖ים אָֽנִי׃
Vayómer Alehem Yosef al-tiráu ki hatájat Elohim ani
Les dijo Iosef: No temáis, ¿Acaso en lugar de Elohim estoy yo?
20
וְאַתֶּ֕ם חֲשַׁבְתֶּ֥ם עָלַ֖י רָעָ֑ה אֱלֹהִים֙ חֲשָׁבָ֣הּ לְטֹבָ֔ה לְמַ֗עַן עֲשֹׂ֛ה כַּיּ֥וֹם הַזֶּ֖ה לְהַחֲיֹ֥ת עַם־רָֽב׃
Ve’atem jashavtem alái ra’á Elohim jashavah letová lema’an asó kayom hazé lehajayot am-rav
Mas vosotros habéis pensado contra mí el mal y Elohim lo ha dispuesto para bien, para hacer lo que es en este día: el hacer vivir un pueblo numeroso.
21
וְעַתָּה֙ אַל־תִּירָ֔אוּ אָנֹכִ֛י אֲכַלְכֵּ֥ל אֶתְכֶ֖ם וְאֶֽת־טַפְּכֶ֑ם וַיְנַחֵ֣ם אוֹתָ֔ם וַיְדַבֵּ֖ר עַל־לִבָּֽם׃
Ve’ata al-tiráu anojí ajalkel etjem ve’et-tapejem vaynajem otam vaydaber al-libam
Y ahora no temáis, yo os sustentaré a vosotros y a vuestros infantes. Los consoló y les habló a su corazón.
22
וַיֵּ֤שֶׁב יוֹסֵף֙ בְּמִצְרַ֔יִם ה֖וּא וּבֵ֣ית אָבִ֑יו וַיְחִ֣י יוֹסֵ֔ף מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִֽים׃
Vayéshev Yosef bemitsráyim hu uveit aviv vayjí Yosef me’á va’éser shanim
Se asentó Iosef en Egipto, él y la casa de su padre. Y vivió Iosef ciento diez años.
23
וַיַּ֤רְא יוֹסֵף֙ לְאֶפְרַ֔יִם בְּנֵ֖י שִׁלֵּשִׁ֑ים גַּ֗ם בְּנֵ֤י מָכִיר֙ בֶּן־מְנַשֶּׁ֔ה יֻלְּד֖וּ עַל־בִּרְכֵּ֥י יוֹסֵֽף׃
Vayar Yosef le’efráyim benéi shileshim gam benéi majir ben-Menashé yuledú al-birkéi Yosef
Vió Iosef de Efraim, hijos de la tercera generación; también los hijos de Majir - hijo de Menashéh - crecieron¹ sobre las rodillas de Iosef.
24
וַיֹּ֤אמֶר יוֹסֵף֙ אֶל־אֶחָ֔יו אָנֹכִ֖י מֵ֑ת וֵֽאלֹהִ֞ים פָּקֹ֧ד יִפְקֹ֣ד אֶתְכֶ֗ם וְהֶעֱלָ֤ה אֶתְכֶם֙ מִן־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛ע לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹֽב׃
Vayómer Yosef el-ejav anojí met velohim pakod yifkod etjem vehe’elá etjem min-ha’arets hazot el-ha’arets asher nishbá le’avraham leyitsjak uleya’akov
Dijo Iosef a sus hermanos: Yo voy a morir, empero Elohim recordar habrá de recordar a vosotros y os hará ascender desde esta tierra a la tierra que prometido a Abraham, a Itshak y a Iahacov.
25
וַיַּשְׁבַּ֣ע יוֹסֵ֔ף אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר פָּקֹ֨ד יִפְקֹ֤ד אֱלֹהִים֙ אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִתֶ֥ם אֶת־עַצְמֹתַ֖י מִזֶּֽה׃
Vayashbá Yosef et-benéi Yisrael lemor pakod yifkod Elohim etjem veha’alitem et-atsmotái mizé
Juramentó Iosef a los hijos de Israel diciendo: Recordar habrá de recordar Elohim a vosotros y haréis ascender mis huesos de aquí.
26
וַיָּ֣מׇת יוֹסֵ֔ף בֶּן־מֵאָ֥ה וָעֶ֖שֶׂר שָׁנִ֑ים וַיַּחַנְט֣וּ אֹת֔וֹ וַיִּ֥ישֶׂם בָּאָר֖וֹן בְּמִצְרָֽיִם׃
Vayámot Yosef ben-me’á va’éser shanim vayajantú otó vayísem ba’arón bemitsráyim
Falleció Iosef a la edad de ciento diez años, le embalsamaron y fué puesto en un ataúd, en Egipto.
◇ Termina Vají
Bereshit 50:26
¹ Otros: Nacieron
Capítulo
49